منو دریا  منو بارون منو آسمون  صدا کن

اسممو واژه به واژه تو دل ترانه جا کن

منو تنها منو عاشق منو خوب من صدا کن

منو از همین ترانه واسه ما شدن صدا کن

منو بی واژه صدا کن هم صدا تر از همیشه

به همون اسم عزیزی که برات کهنه نمیشه

واسه زندگی صدام کن واسه هر چی عاشقانس

واسه حرفای قشنگی که نگفته شاعرانس

منو دریا  منو بارون منو آسمون  صدا کن

اسممو واژه به واژه تو دل ترانه جا کن

منو شب صدا کن اما اون شبی که تورو داره

اون شبی که جای ماهش تورو پیش من بیاره

منو آیینه صدا کن که میخوام مثل تو باشم

که برای با تو بودن میخوام از خودم جدا شم

(تقدیم به اصغر زنده یاد)

تنها آرزوي ساده ام اين بود،  كه هر از گاهي كنار برگهاي كتابم بنشيني
و بعد از قرائت بارانها، زير لب بگويي:

«-يادت بخير! نگهبان گريان خاطره هاي خاموش!-»

 همين جمله، براي بند زدن شيشه شكسته اين دل بي درمان،  كافي بود! 

هنوز هم جاي قدمهاي تو، بر چشم تمام ترانه هاست!
ديگر تنها دلخوشي ام،  همين هواي سرودن است!
همين شكفتن شعله!    همين تبلور بغض!_

@گفتم اگه من مردم چقدر به من وفاداری ! عشقو به فراموشی چندروزه تو میسپاری؟ گفتم تو  که میدونی (آیلا) سر خاک تو میمیرم..ولی تا لحظه مردن دل از تو نمی گیرم  

ائلرین یاری گلمیش انــــام ائلر یاری گلمیش **   بنیم کی یوخ ایچینده آنــام  بنیم کی یوخ ایچینده

فردا قرار بود من وتو از همديگه جدا بشيم             فردا قرار بود همدم گريه بي صدا بشيم

از تو چه پنهون گل من ، من خيلي وقته بي تو ام     ديروز فردا نداره برام چه سخته بي تو ام

يادش بخير قلب تو بود براي من سنگ صبور          ميخواستم عاشقت کنم هر جور شده حتي به زور

حالا که نيستي لااقل تسکين به قلب من بده           اونکه نخواست پيشم باشي حالا کجاس صبرم بده

حالا چه جوري باور بکنم رقيب من نازت کنه        شبا کنارت بخوابه از خواب بيدارت کنه

يادت که زير بارون تو دعا کردي بميرم               من قول دادم که ديگه عکستو بغل نگيرم

تو دعات گرفت و مردم اما عاشقم هنوزم             با همون يه قاب عکست ميگذرونم شب و روزم

لحظه هاي آخر تو ميره از يادم به سختي              بدرقت اومدم اما دست تکون ندادي رفتي

يه دل خوشي دارم هنوز حالا که دارم ميميرم        هر وقت که بارون بباره نو رو کنارم ميبينم

نگاه به چشم خيس من به عشق پاکم نکنين          رفيق من رفته سفر چند روزي خاکم نکنين

شايد خوشش نياد که من تو خاک و خون پيرهنم      مردم چرا اون نمياد يا گل سرخ به ديدنم

                                              توقع داشتم ميميرم حداقل نگاه کنه

                                     حتي نيومد لحظه اي که با جسم من وداع کنه...

           توقع داشتم ميميرم حداقل نگاه کنه       حتي نيومد لحظه اي که با جسم من وداع کنه        

تو اين دونياي نامرد يه دختر نابينا بود .که يه دوست پسر داشت

پسر وقتي داشت ميرفت    لبخند تلخي زدو با اشک گفت:

مراقب چشماي من باش

مراقب چشمای من باش

تقدیم به ایلای عزیزم

 به یاد مرزبانان: حاج موسی حضی زاده - حمید نظری و اکبر سعیدی

                               می بینم صورتم تواینه

دلهره رفتن تو       دوباره قلبو شکست      دوباره هر چه قصه بود     اومد تو قلب من نشست

دوباره تو باور من    خاطره ها زنده شدند        دلخوشی ها از اشک من   دوباره شرمنده شدند

 میدونی تگیه گاهمی             اگه نباشی میشکنم

کاشکی تو باوت میشد            دیونه چشات منم

من نمیخوام بی تو باشم          حتی اگه دلت نخواد

لعنت به اون مسافری             که رفتنو یاد تو داد

 یه وقت نگی میخوای بری      جز تو کسی را ندارم

  یه وقتی دلتنگی بخوام          سر روی شونش بذارم

 این دفعه بازیچه ام نکن      قسم بخور که میمونی      یه روزی که تنگ دلت

                                    میای مگی پشیمونی

                  میدونی تگیه گاهمی            اگه نباشی میشکنم

                   کاشکی تو باوت میشد          دیونه چشات منم

                    من نمیخوام بی تو باشم         حتی اگه دلت نخواد

               لعنت به اون مسافری          که رفتنو یاد تو دادا

                            هر شب وقتی تنها میشم حس می کنم پیش منی              

                           دوباره گریه م می گیره انگار توو آغوش منی

                        روم نمیشه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمام

                       با اینکه نیستی پیش من انگار دستات تو دستام

بارون میباره و تو رو دوباره پیشم میبینم         اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشینم

قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من       شبای جمعه که میاد بیای سر مزار من

                                دوباره باز یاد تو شد زمزمه نبودنه

ببین که عاقبت چی شد قصه با تو بودنم       خاک سر مزار من نشونی از نبودنت

                            دستای نامردم شهر  چرا ازم ربودنت

به زیر خاکم و هنوز نرفتی از خیال من         غصه نحور سیاه نپوش گریه نکن برای من

دیگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم          دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

                               بارون میباره و تو رو دوباره پیشم میبینم

                          اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشینم

دیگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم         رو سنگ قبرم بنویس تنها ترین تنها منم

                                         تنهاترین تنها منم

کدام پل    در کجاي جهان     شکسته است    که هيچکس به خانه اش نمي رسد؟ 

اخ یا ابن العسگری دونیا ندن اولمور خراب

                                پایانی برای همیشه ................

                                                     سبب

                            سبب منم که ميشکنم اما حرفي نميزنم

                  اگه هيچکس برام نموند واسه اينه که سبب منم

                             کاش بدوني ماتم دنيا بيتو فقط گريه ميخوام

                     که ميدونه اين حسرتا چه کرده با روزو شبام

                  تو زندگيم يه دنيايي يه کابوسم تو رويايي يه پاييزم تو بهاري

                                     من يه مرداب تو دريايي

                   از اين گريه چه ميدوني نه دردمي نه درماني

                  به چه اميد ميخواي باشي که پيش دردام بموني

                 تو زندگيم يه دنيايي يه کابوسم تو رويايي يه پاييزم تو بهاري

                    من يه مرداب تو دريايي تو زندگيم يه دنيايي يه کابوسم تو رويايي

                             يه پاييزم تو بهاری من یه مرداب تو دریایی.....

 دانلود این اهنگ زیبای شادمهر (کلیک کن )

     آنشب که دلي بود به ميخانه نشستيم..           آن توبه ي 100 ساله به پيمانه شکستيم..
    از کرده ي خود ما نهراسيم که انشب..                ما توبه شکستيم..ولي دل نشکستيم..

            چاره سیز دردیمه درمان بولمادن   له له له له بولمادن

             سندن سورا بیر گون موتلو اولمادم (ایلا)  له له له له اولمادم

               گوشه لرده (خرابها) گیزلی گیزلی آخلادیم له له له له آخلادیم

                    اکبر :بو دردیمی کیمسلره دئمدیم له له له له دئمدیم

  مریم :سانما سندن سورا باشکا بیرینی سئوجئیم   سانما سنسیزبیر گون موتلو اولاجایم

      بیر گون گئلیبده اولدیمی دویارسان        بیلیورم بو درد اولجئیمی   بیلیورم له له له

         یارالی یارلی--بوراخب گئدین**عن گوتی گونده**بنی ترک عدین

       انصافن یوخموئیدی**تاشمیدی قالبین**باغرما بیر گورشمون(گلوله)سخبدا گئدین

     می پندارند که دارند باش تا پرده بردارند-یکی ۷۰ سال سال علم بیاموخت

     چراغی نیفروخت و یکی در همه عمر یک حرف شنید همه را از آن بسوخت

**حکایت دل **
گفتم تو شیرین منی گفتا تو فرهادی مگر

گفتم خرابت می شوم گفتا تو آبادی مگر

گفتم ندادی دل به من گفتا تو جان دادی مگر

گفتم ز کوهت می روم گفتا تو آزادی مگر

گفتم فراموشم مکن گفتا تو در یادی مگر

گفتم که بر بادم مده گفتا نه بر بادی مگر

گفتم که این پست رو بخون گفتا که علافم مگر؟

گاو ما ما مي كرد

گوسفند بع بع مي كرد سگ واق واق مي كرد

و همه با هم فرياد مي زدند حسنك كجايي

شب شده بود اما حسنك به خانه نيامده بود.حسنك مدت هاي زيادي است كه به خانه نمي آيد.او به شهر رفته و در آنجا شلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن مي كند.او هر روز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به موهاي خود ژل مي زند.

موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به موهاي خود گلت مي زند.

ديروز كه حسنك با كبري چت مي كرد .كبري گفت تصميم بزرگي گرفته است.كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند چون او با پتروس چت مي كرد.پتروس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت مي كرد.پتروس ديد كه سد سوراخ شده اما انگشت او درد مي كرد چون زياد چت كرده بود.او نمي دانست كه سد تا چند لحظه ي ديگر مي شكند.پتروس در حال چت كردن غرق شد.

براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود اما كوه روي ريل ريزش كرده بود .ريزعلي ديد كه كوه ريزش كرده اما حوصله نداشت .ريزعلي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد .ريزعلي چراغ قوه داشت اما حوصله  درد سر نداشت.قطار به سنگ ها برخورد كرد و منفجر شد .كبري و مسافران قطار مردند.

اما ريزعلي بدون توجه به خانه رفت.خانه مثل هميشه سوت و كور بود .الان چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريزعلي مهمان ناخوانده ندارد او حتي مهمان خوانده هم ندارد.او حوصله ي مهمان ندارد.او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سير كند.

او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اما گوشت ندارد

او كلاس بالايي دارد او فاميل هاي پولدار دارد.

او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت .اما او از چوپان دروغگو گله ندارد چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد به همين دليل است كه ديكر در كتاب هاي دبستان آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد.

ای خویشاوند راستین ! که هرگز با تو نبوده ام ، ای مخاطب من ! که هیچگاه با تو سخن نگفته ام بی تو با بیگانگی و سکوت می میرم ، انتظار ، گم کردن توست ، غربت غم دوری تو ، اضطراب درد بی تو ماندن و غم ، داغ بی تو زیستن *****مي داني چه وقتي احساس عجز و ناتواني مي كنم ، لحظه اي كه دل تو گرفته باشد و من هيچ كاري از دستم بر نيايد آیلا قلبیم سنه یانار

مرگ و حیات

  کنم هر شب دعایی که بینم روی ماهت
   خدایا نایلم کن مرا بر این کرامت
ندارم آرزویی جز این وصلت چه خواهم
اگر قفل وصالت، بُوَد جانم، فدایت
از آن ترسم که روزی بیایی مرده باشم
ولی خواهم ز مردم گذارندم کنارت
چه خوش باشد سپردن همی جانی کنارت
از آن خوش تر چه باشد بمردن روی دستت

بیر کلیپ من فقط یه ارزو میکنم @ ارزوی منه کم من بی نامو نشون اینکه تو خوش باشی اینکه تو گل باشی اینکه تو لحظه هات دیگه هیشکی واست تو یه پل نشه دیگه مثل تو پل خراب نشه (آیلا بوردا بیر اوغلان سانا ارزولار سویلدی )تو فقط یه پل میخاستی من اینجا یه ارزوی خوب میکنم

^{وقتی که بجزعشق هیچ چیز برایمان باقی نمانده باشد ، برای نخستین بار آگاه می شویم که فقط عشق کافی است.
ٍ
اگر می پندارید که بیش از اندازه محبت کرده اید ، دوباره فکر کنید. همیشه جایی برای عرض محبت بیشتر وجود دارد و کسی هم هست که این محبت را به او بدهید.
ٍ
ما فقط با دوست داشتن می توانیم عشق را بیاموزیم.
ٍ
آن زندگی که به امید فردا بگذرد ، همیشه یک روز عقب  مانده است.
ٍ
روش و دستورالعملی وجود ندارد ، شما دوست داشتن را با دوست داشتن یاد می گیرید.
ٍ
دانش از راه جهل به دست می آید پس ما بایستی از آنچه نمی دانیم استقبال کنیم.
ٍ
ذهن متعصب همچون مردمک چشم است ، هر چه نور بیشتری بر آن بتابد جمعتر می شود.
ٍ
سعی کنید تمام روزهای عمرتان را زندگی کنید. روزها را بیهوده تلف نکنید.
 
برگرفته از : کتاب بیا دریا شوی}

به من هم یه سر بزن(امیر)

ما سه تن بوديم           بدير خان، نازلی جان و من سه دهان، سه دل، سه فشنگ سوگند خورده و نام‌مان چونان بلايی بر کوه‌ها و سنگ‌ها نوشته، گناهی سنگين بر گردن‌مان ٬تفنگی قيقاجی در آغوش‌مان دست بر ماشه و گوش خوابانيده بر صداهای دور و نزديک و پشت، بر خاک امانت سپرده…         دست‌های سردمان را با گلپرهای تلخ گرم می‌کردیم       در زير لحاف ستارگان در آغوش هم فرو می‌رفتيم         دريا در دور دست‌ها بود و تنهايی نگران‌مان می‌ساخت…      شب در بلندای پرتگاه‌ها زوزه شغال‌های فراسو      بر صورت‌مان ٬نان‌مان و ترانه‌مان می‌کوفت ومی‌گذشت…    نازلی جان آويشن را چون سیگاری می‌پیچید دودش را فرو می‌بلعید      و ما پنهانی نگاه می‌کرديم و دلریسه می‌رفتیم شايد نازلی جان را ٬  درنوای نی چوپانی  ٬  جا گذاشتيم شبيه کرم شبتابی که آرام آرام خاموش می‌شود   او پروانه کوچکی شد و نعشش در ميان‌مان افتاد     شبيه گلوله ای ، شبيه مينی شعله کشيد وتمام شد آی نازلی جان!    آهوی بيابان‌های وحشی ! نازلی جان که گيسوانت را توفان‌ها شانه می‌زدند تو هم بايد اينگونه به سرزمين ستارگان می‌رفتی آی نازلی جان!     ای زخم خورده از جان خويش! نازلی جان هيجان سراسيمه!     پروانه يک عشق در سينه من ! شکوفه ييلاق‌های خنک !    نازلی جان!   آه نازلی جان! ديگر شبيه اردوهای شکست خورده پايمال شديم ٬  بی پناه گشتيم و با دلی شکسته به مخفی گاه‌مان برگشتيم باقی همه حس مرگ بود، باقی همه سکوتی گنگ رفتيم با جای خالی نازلی جان در ميان‌مان بدير خان را  در حالي‌ که چندين محاصره بزرگ را شکسته بود در گذرگاهی از پشت زدند    او چونان تفنگی آويزان از شانه لرزيد و دستهايش به دو طرف اوفتاد مرگ مانند گياهان گزنه اطرافش را گرفته بود و سايه‌اش در زير نور ماه      شبيه درختی واژگون اوفتاده بود کنارش دراز کشيدم، با قطره‌ای اشک پلک‌هايش را لمس کردم در حاليکه طنين ضربان تمام شده قلبم     سينه‌ام را می‌ترکاند دارد انگار شوخی می‌کند     او کمی بعد بيدار خواهد شد کمی بعد آتش را به هم خواهد زد    و سيگاری خواهد پيچيد اما مرگ صادقانه در ملاقاتش پايداربود او هم ديگر چون نازلی جان اينجا نخواهد بود آی بدير خان!      غول شبهای تاريک! آی بدير خان!      بلای ٬٬  پرتگاههای وحشی! چنينت خواهم خواند      وقتی از تو سخن می‌گويم   آی بدير خان! آشيانه شاهين مزار توست    بدير خان ٬٬  گريز پای کوه‌های کبود! بدير خان!     که چشم‌های آبی‌ات چونان چاقويی در ظلمت شب می‌درخشيد بدير خان!   آه بدير خان                                ما سه تن بوديم                              سه شکوفه انتحار                   بدير خان، نازلی جان و من ـ صوفی ـ